Hoewel de dertiende editie van Laundry Day in Oosterse sferen baadde, met lampions en Chinese draken, had het festival eigenlijk méér weg van de Balearen aan de Schelde. Een stralend zomerweer en zwoele Ibiza-sfeer waren daar schatplichtig aan. De Morgen draaide een hele zaterdag mee op de beat van de bonte was en onthield vooral de bezwerende sets van Sound of Stereo, Netsky, Mumbai Science en de potige line-up van Studio Beijing.

Twaalf jaar geleden werd Laundry Day opgevat als een trendy braderie, waarbij één discobar in de Kammenstraat zorgde voor beweging in de benen. Over de jaren heen is in feite nauwelijks aan die beginselverklaring gesleuteld

Zelfs met zestigduizend beatfreaks en dertien verschillende podia heeft het dagfestival nog steeds veel weg van een gemoedelijke jaarmarkt, zij het dan één die stevig uit haar voegen is gebarsten.

"Don't bring weapons" klonk de boodschap van de organisatie onheilspellend, nog voor je het terrein opging. Een onnodige huisregel: peis en vree heersten over de grasvlaktes van Nieuw-Zuid. Of om in de terminologie van Laundry Day te blijven: iedereen hield het proper. Tegen de avond brak wel een gevechtje uit aan de Main Stage, maar verder viel je hoogstens een iets te stevige por in je ribben te beurt, bij het laveren tussen de podia. Voor een massa-evenement van deze omvang heet zoiets een godswonder.

Rave is king
Aardig high van de chaos die deze friemelende lijvenmassa veroorzaakte, bleken we het vaakst halt te houden bij Studio Beijing. Dat podium werd de klok rond beheerst door de loonslaven van StuBru. Als platenruiter kwam zijn collectief nog het sterkst uit de line-up, met Ed & Kim of Mish Mash Soundsystem als lijsttrekkers. Een opzwepend triootje van Jan Van Biesen, Bram Willems en Sam De Bruyn telde niettemin als een eerste hoogtepunt: onder de mantra 'rave is king' schotelden zij je een mengelmoes voor van house, techno, rave en clubhits. Even begeesterend was de fidgethouse-sensatie Mumbai Science, die iets verderop robuuste beats aan subtiele details lijmde. Hou dat jonge duo in het oog: met schouderklopjes van Mylo, Crookers, Mr.Oizo én onderdak bij Dr. Lektroluv bleken zij alle hooggespannen verwachtingen waard.

Even verderop zagen we aan het Boink Boink-podium dan weer een onfrisse knaap verstrikt raken in een huiveringwekkende bad trip: twee EHBO-vrijwilligers ondersteunden zijn vege lijf dat voortdurend twijfelde tussen kruipen en watertrappelen. Een soortgelijk effect sorteerde het Boink Boink-podium ook op ons lichaam: de hardstyle en onnozele gabberbeats die de dj's je aldaar door de maag splitsten, klonken bepaald zinsverbijsterend. Al dacht u, onze hakkende medemens, daar massaal anders over: in de vlucht hoorden we nog hoe 'Numb' van Linkin Park en 'Tainted Love' van Soft Cell onthaald werden als hymnes in deze rücksichtsloze mix.

Al even dwaas, maar wel vrij geestig was fremdkörper Tom Waes, die zijn 'Dos Cervezas' tweewerf mocht opvoeren - de laatste keer, zo beloofde hij. Ook het Persil Foam Party-podium moest Laundry Day een elan van laagdrempelig fest verlenen: daar braakten de boxen Scatman John, 2 Unlimited en Bloodhound Gang, terwijl schuimvlokken over het publiek dwarrelden. Die joligheid voerde je spontaan terug naar de existentialistische crises uit de studententijd, meestal op een onheilig laat uur in een dubieus studentencafé. "Wat doé ik hier?", hoorden we onszelf ook nu weer mompelen.

Haaks op die kermissfeer stonden de sets in drum-'n-bass-darkroom. Weinig opmerkelijke acts op de affiche, maar de agressieve beats en catchy hooks van Netsky mochten er wél wezen. Voor een uitpuilende tent bewees deze publiekslieveling dat hij de vaandeldrager van de Belgische drum-'n-bass mag genoemd worden. Zijn duik in het publiek zorgde aan beide zijdes van het podium voor een hoogtepunt van de dag.

Futloze Milk-man
Dat Regi nog hoger op de affiche stond én op het Main Stage mocht opdraven, bleek dan weer eerder een zaak van noblesse oblige. Hoewel de Milk-man een voormalige Pussycat Doll op sleeptouw nam, maakte hij een weinig memorabele beurt naast alle andere dj's. Een futloze set en dito - maar massaal afgezakte - publiek waren zijn deel.

Nee, dan liever Sound of Stereo die vroeger op de dag het Main Stage bezetten, maar een duchtige impressie maakten door 'Words' van Goose al vroeg in de set te smokkelen, 'One' van Swedish House Maffia als knaller te laten opdraven, en een invasie van reuzenballonnen te orkestreren. Zoveel euforie onder een stralende hemel: daar bleek geen kruid tegen gewassen op Laundry Day. (Gunter Van Assche)