Eerder op Rock Werchter in 2006

20u45

Mika is - ook al mogen er tijdens interviews nooit vragen over zijn geaardheid worden gesteld- de homo met de hoogste aaibaarheidsfactor in de popmuziek. Hij zou zo je ideale schoonzoon kunnen zijn: braaf, schattig, zedig, en met een voorliefde voor poppenkast, opblaasbare damesbenen en -het moet gezegd- enigszins kinderachtige toneeltjes. 

Temidden van een sprookjesachtig decor schoot Mika op een gegeven moment zelfs -pief poef paf- zijn band neer, die dan, als was er een verrijzenis mee gemoeid, weer opstond om het nummer  af te werken.

Mika schrijft songs die zich ontplooien als een Disneyfilm: elke dag is een feest en achter iedere hoek lonkt het avontuur. Die feelgoodfactor bepaalde gisteravond ook de toon tijdens zijn passage in Werchter, waar de zesentwintigjarige superster als de held van de dag werd onthaald. Het was alsof Mika een kraantje opendraaide waar de hits zomaar uit kwamen gestroomd. Opener 'Grace Kelly' -alleen aan de piano- gaf al aan dat het tempo hoog zou liggen, en met 'Big Girl (You're Beautiful)', 'Lollipop', 'Relax, Take It Easy' en het op een pompende housebeat voortdenderende 'Rain' was de party compleet. 

Mika's  splijtende falsetstem scheurde tegen de hemel  aan,  en soms was de passage van Mika meer een show dan een popconcert. Maar niettemin: superieur entertainment. (Bart Steenhaut)