Eerder op Rock Werchter: 2004, 2005

15u50

"Op festivals moet je je opstellen als een jukebox. Daar heb ik geen probleem mee: het is tenminste een jukebox met mijn eigen nummers." Daan Stuyven vertelde het grinnikend aan De Morgen, maar maandagmiddag voegde hij de daad effectief bij het woord. Zo was een vroeg gebracht 'Exes' en 'Icon' dadelijk voldoende om de temperatuur in de wei gevoelig op te drijven. Vervolgens stuurde Daan - alweer uitstekend in de rol van louche crooner - je doorheen een avontuurlijk mijnenveld, waarbij 'Bridge Burner' in een mariachi-houseversie verdween en drumster Isolde Lasoen opdraafde als tweede trompettiste. 'Victory' - aangekondigd met de woorden "pompeus" en "schattig" - kreeg dan weer een heerlijk onnozele choreografie mee, terwijl 'Swedish Designer Drugs' het stelde met een broeierige jazztrompet in de intro.

Minstens even geslaagd was de Dead Man Ray-classic 'Woods' die kwansuis kwam voorbij gesjeesd, of het Franstalige duet 'Jamais Neutral'. Daarin werd de rol van Els Dottermans gespeeld door een charmant kwinkelerende Lasoen.

Maar de laatste munt die we in de jukebox mochten gooien, had de hoogste waarde: de pompende afsluiter 'Housewife' leidde een gitaarspelende Stuyven in een zegeronde naar de frontstage, waar hij zijn bandleden bewonderend monsterde. We herkenden die blik. Ook wij hadden ze een uur lang in onze ogen. (Gunter Van Assche)