ZZ Top en Triggerfinger strak van snaren en maatpak op Suikerrock

Suikerrock haalde op zijn openingsavond donderdag meteen een stevige portie rock in huis. Vlaanderens mooiste Triggerfinger had moeite om de massa in Tienen mee te krijgen maar bleef volharden, waarna de rock & boogie van ZZ Top de Grote Markt met het hete zomerweer echt even aan liet voelen als Texas.

Luke Morley (ex-Thunder) en Pete Shoulder breken met The Union (**) potten in Engeland, maar aan deze kant van het kanaal blijkt er niemand op hen te staan wachten. Dat was op Suikerrock letterlijk zo, want de Grote Markt bleef erg leeg. Hoewel er in 'Cut the Line' en 'Siren's Song' begeestering zat, deden de Britse rockers weinig moeite om hun kunnen echt te tonen.

Jammer, want hun goede maatjes van Triggerfinger (***) deden dat wel. Ruben Block, Monsieur Paul en Mario Goossens speelden zeventig minuten tegen en zelfs over de rand van het podium. Strak in het bloedhete pak, strakke songs. Het mocht echter niet baten: hoe hard het trio de trekker ook overhaalde en de interactie met het volgestroomde plein zocht, haast iedereen bleef er apathisch bij. Was het de hitte? Mario Goossens wist het niet. De drummer zei dat hij "een dag eerder voor 10.000 zotte Corsicanen had gespeeld die nog nooit van hen gehoord hadden" en voelde zich ronduit "teleurgesteld". De meeste respons volgde nog in de bisronde, met die aparte cover van 'I Follow Rivers', inclusief koffiekopjes en glazen als percussie. Het lag grotendeels aan Tienen, maar misschien wordt het gewoon ook tijd voor Triggerfinger om terug de studio in te  duiken.

Wie powertrio, maatpakken en bluesrock zegt, heeft met ZZ Top (***) altijd gewonnen. Hoewel de twee bebaarde bloedbroeders (en hun drummer Frank Beard) tegenwoordig wel vaker onze contreien opzoeken als het zomert, blijven ze een belevenis. Het eerste kwartier stond de micro van Billy Gibbons nog te stil afgesteld, waardoor de Sam & Dave-cover 'I Thank You' niet echt over kwam. Maar vanaf 'Jesus Just Left Chicago' was hun bluestrein echt vertrokken. Eindbestemming: 'Heaven, Hell or Houston'.

ZZ Top toonde zich een mooier exportproduct van Texas dan Bush ooit was. Tienen viel massaal voor hits als 'Gimme All Your Lovin'' en 'Sharp Dressed Man', maar wij waren even zo blij met minder bekende pareltjes als 'Stages', het onverwoestbare 'Beer Drinkers & Hell Raisers' en het langzaam borrelende 'Vincent Price Blues'. Het gitaarspel van de 62-jarige Gibbons was om duimen en vingers van af te likken.

Met 'I Gotsta Get Paid' kreeg Suikerrock zelfs een nieuwe single te horen. Een proevertje van de plaat die -na negen jaar stilte- met Rick Rubin is opgenomen en die in september in de winkel moet liggen. Billy Gibbons' stem klonk als had hij net een shot bourbon en een sigaartje op, de muziek speelde snedig op het ritme van de heupslag. Een voltreffer, die alvast goeds doet beloven.

Met 'Legs' werden tot slot de met pluche omrande gitaren bovengehaald, en in de bisronde mochten ook 'La Grange', de simultane danspasjes en een ronkend 'Tush' niet vergeten worden. Een bekend merk van scheermesjes trachtte ZZ Top onlangs te verleiden met de som van een miljoen dollar, als Billy en Dusty hun baarden af zouden scheren. Maar daar bedankten deze oude rockers hartelijk voor. Wat wil je, als je zelf nog steeds op het scherp van de snede speelt.

• Triggerfinger
•