Wat olympische sterren niet kunnen missen

Bewerkt door: redactie − 10/08/12, 16u39 − Bron: CNN

Ze zitten kilometers van huis verwijderd terwijl ze het moeten opnemen tegen de beste atleten ter wereld. En dat met de ogen van miljoenen mensen op zich gericht. Maar olympische atleten zijn ook maar mensen. Wat kunnen de olympische sterren niet missen tijdens de Spelen? Zes atleten die hun geheimen onthullen.

Justin Gatlin
Starten doen we met de Amerikaanse sprinter die brons behaalde op de 100 meter in Londen. "Ik kan niet zonder communicatie met mijn zoon", doet Gatlin uit de doeken. "Ik heb een zoon van twee jaar en hij weet niet goed wat er nu allemaal aan het gebeuren is. Maar hij weet dat papa terugkeert. Als ik hem hoor praten en als hij me vertelt dat hij van me houdt geeft me dat kracht om het beste van mezelf te geven."

Michael Phelps
De grootste olympiër aller tijden heeft ook wat menselijke trekjes en dus kan zwemfenomeen Michael Phelps ook dingen missen. De Amerikaan kan vooral niet zonder zijn gsm tijdens de Spelen.

Elena Isinbayeva
De Russische polsstokspringster Isinbayeva won onlangs nog de bronzen medaille in Londen op haar onderdeel. "Mensen die me steunen en van me houden kan ik niet missen", gaat de wereldrecordhoudster de emotionele toer op.

Gatlin spurt supersnel dankzij zijn zoon.
Michael Phelps kan niet zonder zijn gsm.
Isinbayeva richt zich tot het publiek.

Gabby Douglas
De 16 jarige Amerikaanse turnster die geschiedenis schreef door twee gouden medailles in de wacht te slepen als Afro-Amerikaanse kan ook iets niet missen. Op de Spelen heeft ze steeds de Bijbel mee.

Ian Thorpe
De ex-zwemmer die vijfmaal goud pakte en op die manier de Australiër werd met de meeste gouden medailles had een bizar trekje. "Eigenlijk had ik altijd een zak drop klaarstaan. Of ik nu goed of slecht zwom, ik stortte me telkens op het snoep. Waarschijnlijk het slechtste dat je kan doen op de Olympische Spelen."

Felix Sanchez
Bij de tweevoudige olympisch kampioen 400 meter horden uit de Dominicaanse Republiek ligt het iets gevoeliger. Felix Sanchez won in Athene 2004 al goud. De Spelen van Peking 2008 waren iets minder rooskleurig. Toen Sanchez zich voorbereidde op zijn reeks hoorde hij dat zijn grootmoeder overleed. "Ik weende de hele dag en liep verschrikkelijk slecht", vertelt hij zelf. Daarom stak de hordenloper in Londen steeds een foto van zichzelf met zijn grootmoeder in zijn looppak. Daarmee snelde Felix naar een nieuwe gouden medaille. "Ik wou nog een kampioenschap voor haar winnen."