De zwarte Madonna met de donkere ziel

Dat ze in vrede mag rusten, de koffie-verkeerd-kleurige parel met de goddelijke stem. Whitney Houston verlaat ons eerder dan haar voorgangsters uit de soulmuziek tussen wie ze opgroeide: meter Aretha Franklin, nicht Dionne Warwick en moeder Cissy Houston zullen hun oogappel, hun zorgenkind ook, ten grave dragen. Het mag eigenlijk niet verbazen, de voorbije jaren haalden haar demonen vaker het nieuws dan haar muziek. Snel naar de top, even snel de dieperik in. Bakken talent, onmetelijk fortuin, onovertroffen roem en blinde adoratie: het volstond allemaal niet om weer licht te doen schijnen in de donkere ziel van de zwarte Madonna.

In de jaren tachtig was Madonna nog écht de 'Queen of Pop'. Tot Whitney aan haar zegetocht begon. Plots had de zwarte gemeenschap wereldwijd een échte heldin, één die écht kon zingen, de opvolgster van Tina Turner. Een zangeres, een persoonlijkheid die opeenvolgende generaties R&B- en hiphopzangeressen zou inspireren.

Temperatuur op podium
Whitney Houstons populariteit laat zich schetsen in cijfers: 170 miljoen albums, zes Grammy Awards en bestverkochte single van een zangeres ooit ('I Will Always Love You'). Ze werd tot diva aller diva's uitgeroepen. Zo beschermde ze haar in het gospelkoor gevormde stem door te eisen dat de temperatuur op het podium precies twintig graden bedroeg, ook al vielen haar fans in bosjes flauw.

Serge Gainsbourg wilde haar onomwonden neuken, zelfs Osama Bin Laden was een grote fan en beraamde een plan om Bobby Brown om het hoekje te helpen en Whitney tot één van zijn vrouwen te maken. Dat onthulde de Soedanese schrijfster Kola Boof, die was gevangengenomen door Bin Laden en vier maanden lang zijn seksslavin was. "Hij zei me telkens weer hoe groot zijn verlangen naar Whitney Houston was. Hoewel hij muziek des duivels achtte, was het zijn grote droom naar Amerika te gaan om haar daar te ontmoeten. Hij wilde haar een villa schenken in Kartoem".

Coke en wiet
Maar Whitney zette koers richting de klippen van de roem: omringd door jaknikkers, verward om haar seksuele geaardheid en opgescheept met een carrière die al te snel de hoogste toppen had bereikt lonkte de crackpijp. Ze bekende het met de glimlach op de bank bij Oprah Winfrey: "Mijn favoriete combinatie van drugs is wiet met coke, het ene compenseert het andere".

Enkele jaren geleden publiceerde The National Enquirer, hét schandaalblad in de VS, foto's van haar huis: je typische mesthoop van de eerste de beste crackjunk. Haar schoonzus had de foto's aan het blad verkocht.

Lesbisch?
Er werd haar geen rust gegund. Van zodra haar huwelijk met Bobby Brown barsten vertoonde, nam het moddergooien een aanvang. Brown voedde het gerucht dat Whitney lesbisch is en jarenlang een seksuele relatie had met haar assistente Robin Crawford. "Ze trouwde met mij om de foute redenen, ze wilde haar imago van Amerika's lieveling niet in gevaar brengen. Ze wilde de geruchten over haar seksuele geaardheid de kop indrukken door te trouwen en kinderen te krijgen". Whitney van haar kant heeft het over een onvoorwaardelijke liefde voor Brown: "Hij was mijn high, we deden alles samen". Ze zocht troost in de gospelmuziek waarmee ze was opgegroeid, ze zocht antwoorden in de Bijbel, probeerde telkens weer af te kicken maar belandde keer voor keer aan de verkeerde kant van de crackpijp. Coke, weed, drank: vluchtwegen voor wie de weg kwijt is.

Fans vallen flauw
Ze kon zich nochtans alles permiteren, letterlijk en figuurlijk. De miljoenen liepen binnen en ze kon niets eisen wat niet werd ingewilligd. In 1993 gaf ze een concert in het Gentse Flanders expo. 12 november was het en de winters begonnen toen nog vroeg. Buiten vroor het, maar de diva eiste dat de temperatuur op het podium twintig graden bedroeg. Het Rode Kruis had die avond de handen vol met - dik ingeduffelde - fans die bij bosjes flauwvielen.

Plaatsvervangende schaamte
In 2004 toerde ze door Azië en eiste ze, naast de kleedkamer volledig in deze of gene kleur en zus of zulke bloemen, een gepantserde BMW 740 én een gepantserde Mercedes S-klasse 600, uiteraard met getinte ruiten. Zes jaar later probeerde ze nog eens een comeback te forceren: de fans vielen niet meer flauw maar verlieten uit plaatsvervangende schaamte de zalen.

Vorig jaar stapelden de onheilstijdingen zich op. Dochter Bobbi Kristina zat, naar het voorbeeld van mama en papa, op haar achttiende ook aan de coke. Whitney probeerde haar in rehab te dwingen, maar daar had Bobbi Kristina geen oren naar. Whitney kampte zelf met gezondheidsproblemen, volgens sommige bronnen had ze longemfyseem, een chronische ziekte die voor vermoeidheid en kortademigheid zorgt. Het bankroet lonkte, eerder dit jaar belde ze rond naar vrienden met het verzoek haar astublief honderd dollar te lenen.

De voorbije nacht verdronk ze in haar bad, op haar hotelkamer troffen de agenten een arsenaal aan medicijnen aan. Een geplande overdosis? Dat zal de autopsie moeten uitwijzen. Dat ze in vrede mag rusten. En dat het hierboven lekker warm mag zijn. Zo'n twintig graden. (lb)