Cultuurwereld neemt afscheid van RVHG's muze Joske

'Schone meid', 'een vrouwke van zeer veel karaat'. In Anderlecht is vrijdag op 57-jarige leeftijd Joske Ceuppens overleden, de eerste vrouw van Raymond van het Groenewoud en als barvrouw in de jaren zeventig en tachtig 'het lachende gezicht van de Beursschouwburg', dixit Josse De Pauw.

Meisjes, muzes: het oeuvre van Raymond van het Groenewoud wemelt ervan. "Het zijn mensen van vlees en bloed", zei hij daarover in een interview met deze krant, "maar zelf zie ik ze inmiddels toch meer als symbolen voor de vrouw als archetype. En ik kan niet ontkennen dat vrouwen een belangrijke drijfveer in mijn leven zijn. Anders had ik ze in mijn liedjes ook nooit zo fysiek benaderd." Het gold voor Danielle, Maria en Bleke Lena, maar zeker voor "Zjoske, schone meid".

Zot van liefde en begeerte schreef hij in 1977 het liedje dat de beeltenis van Joske Ceuppens voor eeuwig zou vastleggen. "Zjoske is een vrouwke / Van zeer veel karaat / Een, twee, drie voor Zjoske / Een, twee, drie bravissimo hoera." "Blijf bij mij uw leven lang", besloot hij - en daarna met een kwinkslag "Da's lang / Da's langer / Da's langst."

Joske Ceuppens was onlosmakelijk met het culturele leven van het Brussel van de jaren zeventig en tachtig verbonden. Arno, Marc Didden, Josse De Pauw, Jan Decorte en zijn vrouw Sigrid Vinks: allemaal kenden ze 'Zjoske' Ceuppens als de barvrouw van de Beursschouwburg, een moederkloek in het cultureel hart van onze hoofdstad.

Niet rock-'n-roll
"In die tijd was de Beursschouwburg onze tweede thuis", vertelt Vinks. "We waren allemaal beginnende artiesten en het bruiste er. Joske maakte deel uit van dat bruisende leven, al hebben Jan en ik haar nooit echt persoonlijk leren kennen." "Ze was het lachende gezicht van de Beursschouwburg", herinnert Josse De Pauw zich. "Een heel lieve vrouw met een eeuwige twinkeling in de ogen."

Haar hart verloor ze aan Raymond van het Groenewoud, die toen aan het begin van zijn carrière stond. Joske was toen nog geen twintig en na een relatie van een jaar trouwden ze "omdat ze dat zo graag wilde", zoals hij in het interviewboek 'Raymond van het Groenewoud. In mijn hoofd' van Martin Heylen vertelde. "Dat plezier wilde ik haar niet ontzeggen."

De laatste zinnen van zijn liedje voor haar bleken een self fulfilling prophecy, helaas. Na drie jaar was het huwelijk voorbij. "Het was een gigantisch passionele relatie geweest", vertelt styliste Linda Van Waesberge, die in die periode getrouwd was met Jean Blaute, die gitaar speelde bij Raymond en zijn platen producete. "Raymond stond aan het prille begin van zijn carrière en de tijden waren spannend.

Niet dat Joske rock-'n-roll was. Integendeel. Ze was een gewone gezonde jonge vrouw, die zich nooit opdrong en nooit de aandacht of zichtbaarheid opzocht. Een heel, heel fijn mens, een harde werker en iemand die met haar beide voeten stevig op de grond bleef. Het liedje moet haar enige echte moment of fame zijn geweest en zo was het voor haar goed."

Joske Ceuppens is vrijdag overleden aan een hersenbloeding. Ze laat een dochter van tweeëntwintig na. Vrijdag vindt de crematie plaats in het crematorium van Vilvoorde.