CD van de week: Buurman - Rocky (Komt Altijd Terug) ****

Het kan niet op. Nog geen maand geleden stond met Hannelore Bedert een jonge debutante op die het Nederlands naar haar eigen beeltenis had gekneed, en nu stapt het Limburgse Buurman uit de schaduw met Rocky (Komt Altijd Terug), een eerste cd waar klankkleuren worden gebruikt die tot nog toe onaangeroerd waren gebleven in dit taalgebied.

Buurman - uitstekende groepsnaam, overigens - situeert zich tussen de avontuurlijke folk van de Zwitser Stephan Eicher en het moderne Franse chanson, met heel filmische, poëtische teksten die door zanger Geert Verdickt bovendien vlekkeloos worden ingezongen. Het zijn kleine liedjes met simpele gedachten, die niettemin spijkers met koppen slaan. Als je sprakeloos bent zeg je beter niks, klinkt het ergens, en dat is waar. Alleen: daar heeft Buurman hoegenaamd geen last van.

De groep komt dan ook niet zomaar uit het niets gevallen. Vorig jaar tourde Buurman al met Eva De Roovere en Tom Helsen, terwijl het vijftal onlangs nog opviel in het televisieprogramma Zo is er maar een, waar ze op een haar na met de overwinning aan de haal gingen. Fijn voor het cv, uiteraard, maar Rocky (Komt Altijd Terug) is toch nog van een andere orde. Dat merk je niet alleen aan het concept van deze dubbelaar - een cd met echte songs, een tweede met woordenloze soundscapes waar je spontaan je eigen film bij bedenkt - maar ook aan de veelheid van instrumenten die de groep bezigt om de twaalf nummers tot een gevarieerd geheel te versmelten. Je hoort er jazz en country in. Folk en klassiek. Een tikje wereldmuziek zelfs. Maar net zo goed: pop en rock.

De single 'God, ik en Marjon' kent u wellicht al van de radio: een goeie poptekst, een opgewekte uptempomelodie die de weemoed van de herfst op afstand houdt, en een gitaarriedeltje dat mooi afsteekt tegen harmonica, contrabas, lapsteel en harmonium. Precies die muzikale rijkdom zorgt ervoor dat je ook na de tiende draaibeurt nog de oren spitst. De melancholie schemert wel door in 'Pruimelaar', de bloedmooie opener die een sprookjesachtige wals koppelt aan een tekst over een vervaagd verleden. Verdickt is een begaafd verteller die je als luisteraar meetrekt in zijn wereld. Hij beschrijft kleine verlangens ('Mooi Weer en Fruitsla'), een trip naar de Franse kust die te snel werd afgerond ('Middellandse Zee') en uitgeleefde relaties (het wat jazzy 'Annemie'). Hij doet het met een taalgebruik dat nergens beredeneerd of geforceerd aandoet. Met een paar pennentrekken roept hij een hele wereld op en wekt de zanger de indruk dat je over zijn schouder staat mee te kijken terwijl al de gebeurtenissen die hij beschrijft hem overkomen.

Dat alles maakt van Rocky (Komt Altijd Terug) een uitstekend debuut, en van Buurman een aanwinst voor de Nederlandse popmuziek. Beter een goede buur dan een verre vriend? Het spreekwoord heeft zijn pertinentie bij deze onomstotelijk bewezen. (Bart Steenhaut) (Universal) (****)

DOWNLOAD EERST: 'Heel Fijn Feest', 'Pruimelaar', 'God, Ik en Marjon', 'Mooi Weer en Fruitsla', 'Verloren Muzikant'


Op 25 april 2009 is Buurman te gast op de Nekka Nacht in het Antwerpse Sportpaleis.
20/10/08 15u53
      mailIcon Mail een vriend(in)      printIcon Printversie

muziek



http://the-acap.org/acap-enabled.php © De Persgroep Publishing. Alle rechten voorbehouden. Lees de gebruiksvoorwaarden.