Clement Peerens is back

Voor wie net is teruggekeerd van een lange reis naar Tsjakkamakka: The Clement Peerens Explosition (CPeX) is na een jaar of zeven afwezigheid weer ijemel back. Helaas zonder Vettige Swa ('in jail in Thailand') maar gelukkiglijk wel mét een vintage CPeX-song. En uiteraard ook met lyrics die net als vroeger recht uit het altijd boeiende Vlaamse hardrockersleven gegrepen zijn. 'Baby gèft da kaske na is ier / ga kekt alliën no vt4.'

Op een reünie van CPeX werd door de talloze fans al enkele jaren aangedrongen, onder meer in de vorm van een petitie. In een reactie op de bewuste petitie in De Morgen hield Clement Peerens toen, we spreken mei 2006, de boot nog af. "Voor je het weet, starten mensen petities om The Dinky Toys of Soulsister tot een reünie te dwingen. Er zijn grenzen, natuurlijk."

Voor een portie nostalgie moest je bij Peerens trouwens al evenmin aankloppen. "Het zal nooit meer 1998 worden en je zult nooit meer ongestraft bier kunnen kappen, want je hebt nu kindjes van één en drie jaar."
Zo, die zat.
Over de beweegreden om nu plots wél op tournee te gaan bestaat ondertussen nog altijd geen eensluidendheid. Intimi die liever anoniem willen blijven noemen geldnood de belangrijkste drive. "Alles is verbrast", klinkt het. "Hij heeft geen nagel meer om aan zijn gat te krabben." Een bron uit de entourage noemt de reünietournee daarom nu al "de grootste sell-out in the history of rock-'n-roll".

Peerens zelf verwijst desgevraagd naar - altijd weer hij - Sanomabaas Aimé Van Hecke als het brein achter het eerste reünieconcert, eerder dit jaar op Humo's Pop Poll. "Ze hebben Aimé naar mij gestuurd om er eens over te praten. Na twee minuten ben ik door de knieën gegaan. Ik heb gezegd: 't Is goed, als ge nu vertrekt."

En mocht u dat niet geloven, Peerens heeft zich altijd al bereid getoond om u iets anders wijs te maken.
Mede daarom is het bij het zoeken naar een beweegreden allicht verstandiger om te rade te gaan bij de psyche van deze rocklegende. Daarbij helpt de wetenschap dat Clement Peerens een alter ego is van Hugo Mathysen. En zou het niet kunnen dat deze Mathysen - voor alles filosoof, schrijver, een man van de geest - zijn complexloos rockende en vuilbekkende tegenpool eigenlijk niet kan missen? Zou het niet kunnen dat Mathysen Peerens nodig heeft zoals Peerens Mathysen?

In een bloedserieus interview met Knack, afgenomen aan het begin van dit millennium, verklaarde Matthysen dat Clement Peerens de dingen doet die Mathysen zelf "een beetje dom" vindt, maar wel "fantastisch om te doen". Mathysen zegt verder dat hij eigenlijk dol is op AC/DC en weinig dingen zo prettig vindt als, "kedeng", met de Flying V-gitaar tussen de benen een uitzinnig publiek mennen. Het is dan ook bijzonder verleidelijk om in Clement Peerens een uitlaatklep te zien voor al die gedachten, gevoelens en verlangens die Mathysen slechts verborgen achter de vette snor, de zonnebril en de wall of sound van CPeX durft te uiten. Per slot van rekening is dat ook de functie die CPeX ook voor ons altijd heeft vervuld. De grote historicus en politicus Bart De Wever, naar eigen zeggen een van zijn grootste fans, beweerde dat op een dag twee derde van het Sportpaleis uit politiek correcte overwegingen wegliep toen Peerens tijdens een optreden de draak stak met het negerschap van zijn bassist Aertbeliën Sylvain.

Het is het zoveelste bewijs ook historici niet vies zijn van geschiedvervalsing. Nog nooit - wij herhalen: nog nooit - is twee derde van Peerens' publiek weggelopen, laat staan dat zulks uit politiek correcte overwegingen gebeurd zou zijn. Juist voor een publiek van politiek correcte mensen als u en ik is CPeX een godsgeschenk. Omdat het een persiflage is, een buitengewoon geslaagde bovendien, vinden wij het legitiem om met hem mee te brullen en zijn niet altijd even veellagige leuzes te scanderen. Clement Peerens wordt door ons, parochianen van de Vlaamse politiek correcte kerk, net vereerd omwille van zijn politieke incorrectheid. Het parodiërende karakter schenkt ons immers een gedroomd alibi om te genieten van songs en lyrics die we in theorie zouden moeten verachten.

gij se lillek foorwijf, luistert ier
doe doe eigen een plezier
en geeft oeweigen nie zo'n air
ouwe wereld is nie groeweter
dan de leste 'Flair'
(uit 'Foorwijf', 1995)

Flying V

Clement Peerens is zijn publieke carrière nochtans niet als vettige hardrocker begonnen. Het grote publiek leerde de man inmiddels alweer bijna twee decennia geleden kennen via het legendarische StuBrucultprogramma Het leugenpaleis. Peerens verzorgde er in de hoedanigheid van "de sympathieke popkenner uit Antwerpen" een rubriekje waarin hij in plat Antwerps berichtte over het reilen en zeilen in de Vlaamse en internationale rockscene. Achter het schild van de ironie werd hij, als grootleverancier van vettige roddels en toogtheorieën, in geen tijd een gezaghebbende stem.

Dat hij niet alleen in woorden wist hoe het moest, bleek in 1994. Andermaal was Het leugenpaleis toen door de lezers van Humo verkozen tot beste radioprogramma. Als smoel van het programma werd Peerens verzocht om de prijs in ontvangst te nemen tijdens de Pop Pollavond. In een paar avonden tijd schrijft Peerens vijf nummers en telefoneert hij een gelegenheidsband bij elkaar. De line-up van het eerste optreden is, op een kleine afwijking na, de klassieke. Vettige Swa De Bock aka Bart Peeters zit achter de drums, Aertbeliën Sylvain aka Ronny Mosuse speelt op de bas. Sylvain heeft voor de gelegenheid zijn zus meegebracht, de genaamde Aertbeliën Daisy. Ze laat zich die avond eens goed gaan op een Flying V. Vandaag kennen we Daisy nog onder de naam Sarah Bettens.

Na dat eerste optreden gaat het oerend hard met CPeX. Nog dat jaar is de band een van de hoofdacts op Marktrock in Leuven. Getuige een verslag van Het Belang van Limburg uit die tijd zorgen Peerens en de zijnen "voor het kortste en bij het publiek meest gesmaakte optreden van de dag". Dezelfde krant zet enkele maanden later de grote kanonnen in. Sterjournalist Stijn Meuris wordt op pad gestuurd om het fenomeen CPeX te duiden. "Door de zelden eerder vertoonde media-aandacht die CPeX tijdens de afgelopen maanden mocht ontvangen", bericht Meuris, "hing er zowel in de 35.000 zitjes als in de wandelgangen van dat stadion het nerveuze sfeertje dat zo kenmerkend is voor op voorhand uitverkochte megaconcerten." CPex stelt de reporter niet teleur. Hoewel nog beperkt zorgt het repertoire volgens Meuris voor "grootse taferelen en hartverwarmende waves in de menigte". Meuris geeft tot slot nog mee dat de set wordt afgerond met "computergestuurde Zeppelins, een kleine knipoog naar CPeX' grote voorbeeld Led Zeppelin!"

Valt de verkoop van de eerste mini-cd (met onder meer de klassieker 'Dikke Lu') misschien nog wat tegen, dan heeft CPeX met 'Foorwijf' na een paar culthits ook een eerste commerciële hit te pakken. De single resideert bijna de hele lente van 1995 in de Ultratop, mogelijk ook wel mede dankzij de Vereniging van Foorkramers, die CPeX tonnen free publicity cadeau gaf door te dreigen met een proces wegen smaad aan het adres van hun vrouwen, de foorwijven dus.

Het proces zal er nooit komen, maar de angst slaat de fans dat jaar wel om het hart als Peerens voor het eerst zijn "afscheidstournee" aankondigt. Al snel blijkt dat van die afscheidstournee veeleer een soort stijlfiguur. CPeX blijft de succesvolle tournees aan elkaar rijgen en verrast in 1999 vriend en vijand met 'Vindegij mijn gat (niet te dik in deze rok)'. De single schiet als een komeet naar de hoogste regionen van de Ultratop. Even later volgt dan de gelijknamige full-cd, tot nader order het creatieve hoogtepunt van CPeX. Zo staat op de cd onder meer het onsterfelijke 'Boecht van Dunaldy' (in het Nederlands: rommel van de Aldi). Het nummer, zowel tekstueel als muzikaal de perfecte vertaling van het katergevoel, is de synthese van alles waar CPeX ideologisch en artistiek voor staat.

Pijn
'k lig hier te creveren van de pijn
Pijn
In elken uithoek van mijn brein
Pijn
Ik lig precies onder nen trein
Pijn
Ik voel mij als een mixomateus konijn
Zouwet een hersenbloeding of nen tumor kunne zijn
Nee, het is de schuld van ouwe wijn
Het was boecht van den aldi
Van diejen boecht uit een kartonne
doewes
'k Wier zelfs nie loecht van ouwen boecht
En mijn pijn is aandeloewes
(uit 'Boecht van Dunaldy', 1999)

Hoewel nooit officieel gesplit wordt het na 1999 met het jaar stiller rond CPeX. De band leidt hoogstens nog een slapend bestaan wanneer in 2006 een duister genootschap dat zich de Fanclub Swa De Bock noemt een petitie opstart. De begeleidende tekst laat aan duidelijkheid niets te wensen over. "Wij zijn het beu om die bietekwieten van Zornik en die strandjanetten van Arid te moeten aanschouwen op menig zomerfestival. Wij krijgen het schijt van al die losers die dankzij Idool of een andere debiele muziekwedstrijd de Vlaamse podia mogen bevuilen. (...) Daarom deze oproep! Stuur jullie vrouwen naar het filiaal van de hel in Wijnegem, haal een fles wijn van Dunaldy in huis, componeer opnieuw enkele wereldhits en begin er terug aan! Vlaanderen wil de Clement Peerens Explosition terug op het podium! Sincerely."

Of de petitie een rol heeft gespeeld is niet geweten, maar twee jaar later is de reünie dan eindelijk een feit. Helaas zonder De Bock Swa, die verhinderd is wegens "in jail in Thailand". De Swa laat zich tijdens de nakende zomertournee vervangen door de "legendarische" Depeuter Dave. Een waardige vervanger, zo wordt ons verzekerd. "Die gast heeft al ongelooflijke dingen gedaan bij Antwerpse groepen als Black Space, Warfare with Satan en The Untamed Peamels."
We kunnen nauwelijks wachten. (Jeroen de Preter)

PS: in een reactie op deze analyse, meer specifiek de passage over de Flying V, laat Peerens aan de redactie weten dat hij zich "een nieuw modelletje" heeft aangeschaft.

CPeX on tour: 24 juni in Opwijk (sold out), 25 juni in Antwerpen (sold out), 26 juni in Tongeren, 27 juni in Reet,www.cpex.be.