Poulains blijven tam bij hun vuurdoop in de AB

Belgische beloftes tekenen voor een matige editie van De Poulains. Gelukkig zorgde 't Hof van Commerce voor een pittige aftershow.

Vijf dagen lang viert Studio Brussel de Week van Eigen Kweek. Daarbij wordt de ether alléén gevuld met talent van eigen bodem. Kers op de taart is De Poulains, waarbij vier gevestigde waarden nieuw lokaal talent naar voren mogen schuiven in de AB.

De bekendste band op de affiche maakte in de AB tegelijk de beste indruk: Addicted Kru Sound, ofwel AKS (****) sloot de avond af met een blitzset vol dubstep en breakbeats die de verwachtingen voor hun debuut prompt omhoog schroefde. Selah Sue wierp zich op als hun meter, en bracht met hen een duistere remix van haar hit 'Crazy Vibes'. Daarbij hoorde je een groep die perfect balanceerde tussen avontuur en succes. In de zaal klonk deze collaboratie overigens een stuk beter dan in het filmpje dat StuBru daags nadien de wereld instuurde.

Ook Lola, de nieuwe zangeres bij deze beatbonzen, bleek een aanwinst. Tijdens 'Give It Back' wist ze zelfs meer gensters te slaan dan in de singleversie. We durven er dan ook een royale beker gif op in te nemen dat AKS deze of volgende zomer kan uitgroeien tot een heuse festivalsensatie.

Helaas lag het gemiddelde niveau van de avond vaak niet zo hoog. Meestal leken deze Poulains te vroeg voor de leeuwen te worden gegooid. Een zaal als de AB verover je enkel met een waterdichte veroveringsstrategie. Niét met een arsenaal vol ongeslepen wapens, waarmee Alien Plants (**) ten strijde trok. Er bleek zelfs méér elektrische spanning op het vogelnestkapsel van de zanger te zitten dan op de songs zelf. Technopunk noemen deze jongens uit Lochristi hun muziek, maar eigenlijk sloot 'een belegen mix van blieps en drammerige new wave' nauwer aan bij de waarheid.

Dat weerhield peetvader Luc Van Acker echter niet om hen een succesvolle toekomst in het buitenland te voorspellen. Samen met hem bracht de groep nog een cover van Bjorks 'Army of Me', maar zelfs met de hulp van Van Acker bleef de groep met de hakken in de sloot steken.

Superwijs?
Terwijl het buiten de stenen uit de grond vroor, moest het publiek zich voordien trouwens ook verwarmen aan een lauw spektakel van Transcoder (**). "'t Was toch superwijs?", riep Jasper Steverlinck niettemin dolenthousiast uit na de vrij kleurloze doortocht van zijn poulains. Hun single 'Fading Flame' kende inderdaad een heerlijk dreigende start, met een diepe bas die af en aan rolde. Maar helaas verdwaalden de meeste nummers gaandeweg in een allegaartje van suffe riffs. De groep liet zich weliswaar voorstaan op een verdienstelijke zanger, maar Steverlincks vergelijking - "de Vlaamse Mark Lanegan begot"! - deed de waarheid toch serieus wat geweld aan. In de finale redden ze met de Aridfrontman maar nét de meubels tijdens 'Final Solution' van Pere Ubu. Alleszins een moedige keuze, aangezien het jonge grut in de zaal nooit van die groep - laat staan de single - had gehoord. Een lauwe respons was daarom ook hun deel.

Nee, dan toch liever Bed Rugs (***), die een dromerige gitaarversie van 'Nightcall' de zaal in stuurden. Terwijl ze Kavinsky's valiumgedreven elektropop onder handen namen, zorgde peter Tim Vanhamel voor enige assistentie.

Onlangs bracht de Antwerpse groep bovendien een bijzonder overtuigend debuut uit, maar live stondenhet lichte psychedelische 'What Does It Mean' of het wondermooie 'Dream On' nog net iets te vaak op wankele benen. Maar hey, als deze Bed Rugs de nodige podiumervaring kunnen opdoen, is een opwindende groep geboren.

Voor een wedergeboorte zorgde 't Hof van Commerce (****) dan weer tijdens de aftershow in de Ancienne Belgique.

Het Izegemse hiphoptrio deed er een paar jaar het zwijgen toe, maar bij hun comeback zag je een groep die even sterk klonk als tijdens haar hoogdagen. Vreesden we vooraf dat Flip Kowlier, Serge Buyse en DJ 4T4 een halfslachtige poging zouden ondernemen om het oude vuur terug op te poken, dan zag je nu een groep die oldskool beats rijmde met een opwindende, door funk en soul aangeschoten sound.

Méér nog: de geestige, vooruitgestuurde single 'Wupperbol' bleek zelfs het mindere broertje te zijn van 'Stuntman' of de ode aan West-Vlamingen in 'Boas': in die song bleken de beats maar nét iets vettiger dan de humor van Kowlier en Buzze.

Eind deze maand komt hun langverwachte comebackplaat uit. Zeg ne ki oe loat ist? Hoog tijd dat de Vlaamse hiphop een nieuw infuus krijgt, zo lijkt het.