Hooverphonic sluit met magistrale galashow Radio 1-sessies af

Vrijdag vormde het Amerikaans Theater - voor de allerlaatste keer ooit - het decor van de Radio 1-sessies. Geen passender apotheose dan een galashow in stijl, moeten ze daar gedacht hebben. Met Hooverphonic vond de zender alleszins de geknipte hekkensluiter. Die namen een heel orkest op sleeptouw, en nodigden gasten uit als Adamo, The Bony King of Nowhere, Triggerfinger en Meuris. Het resultaat? Een gevarieerde voorstelling, die je drie uur lang hypnotiseerde.

Op één en hetzelfde ogenblik was Alex Callier zowel te zien op het podium van de Radio 1-sessies, als op TV in de jury van De Voice Van Vlaanderen. Straffe kerel, toch.

Even indrukwekkend was het muzikale programma dat hij uitgestippeld had in het Amerikaans Theater. Nu eens leek een dramatische film noir zich voor je ogen af te wikkelen, en dan weer waande je je in de Royal Albert Hall.

Zwoele sirene
Grandeur bleek het sleutelwoord. Maar net zo goed had dat kernwoord kruisbestuivingen kunnen zijn. Op voorhand had Callier al aangekondigd dat hij zoveel mogelijk wisselwerkingen wilde onder z'n gasten. Die momenten vormden gelijk de spannendste in de hele set. Zo was een driestemmige versie van 'Eleonore' van The Bony King of Nowhere met Noémie zonder meer betoverend. En ook toen een zichtbaar zenuwachtige Salvatore Adamo 'Tombe La Neige' inzette met Wolfs - perfect gecast in de rol van zwoele sirene - bleef je een tikkeltje verbouwereerd achter. 

En wie werd niét door Meuris tegen het canvas gemept? "Waar ADHD niet al goed voor is," grinnikte Luc Janssen na een drastisch gerenoveerd maar nog steeds fantastisch 'Een Klein Beetje Oorlog'. Nog onvergetelijker was 'Naar Men Zegt' met Wolfs als troosteloze partner. Onmogelijk om géén krop in je keel te voelen, of tenminste een knikje in je hartritme.

Broeierige sixties
Tot ieders grote opluchting werd het dertienkoppige kamerorkest niet steeds ingezet voor bigger-than-life-arrangementen. Die bleven natuurlijk niet uit (de filmscore 'You Only Live Twice' moést dan ook overweldigen) maar tijdens een slepende versie van Patti Smiths 'Dancing Barefoot' hield het orkest een elegant low profile. Met een vlucht strijkers en een sixties-thwang kon die song makkelijk in het sukkelstraatje van de cheesy deuntjes beland zijn. Maar de broeierige, psychedelische finale zorgde voor een perfecte balans. In die song waagde Meuris zich overigens eens buiten z'n moedertaal. Gedurfd maar geslaagd. Alleszins méér levensvatbaar dan z'n aanval op de taal van Molière in Serge Gainsbourgs 'Boomerang'. Maar hey, in de rock-'n-roll mag je al eens een heilig huisje ten gronde richten.

Nog méér hoogtepunten, horen we u vragen? Wel dan! Triggerfinger bracht een uitstekende versie van 'Cherry', maar met Adamo sloegen ze de meeste gensters: diens sixties-hit 'En Blue Jeans et Blouson d'Cuir' klonk strak en spannend met Block en co als backing band. David Poltrock en Noémie zorgden dan weer voor een prachtige, intimistische versie van Massive Attack's 'Unfinished Sympathy'.

Verdiende chanteuse
Toch was het niet al goud dat blonk. Met The Bony King of Nowhere bracht Wolfs bijvoorbeeld een fijne nachtclubversie van 'Taxidream', maar Bram Van Parys' wonderlijke stem misten we nadrukkelijk. En tijdens 'The Last Thing I Need Is You' en 'Mad About You' stoot de zangeres op haar beperkingen, toen ze stevig met d'r stem moest uithalen. Maar verder mocht duidelijk zijn dat Hooverphonic de chanteuse heeft gekregen die de groep vandaag verdient.

Het laatste uur werd besloten met een hitset van Hooverphonic en het orkest. Dat dertienkoppige ensemble wordt volgend jaar uitgebreid tot een 42-koppige begeleidingsband. We kunnen het u nu al op een briefje geven: 'Anger Never Dies' en 'Eden' zullen zich dan zonder twijfel opwerpen als de hoogtepunten van die concerten. Vrijdag liepen de rillingen al in rotten van drie over onze rug.

Wie z'n eigen ogen en oren meer zou vertrouwen: de sessies zijn vandaag opnieuw te beluisteren en te bekijken op de site van Radio 1. Uw weekend kan er alleen maar mooier op worden, quoi.

• 
• 
•