Elbow uitstekend in Vorst en Lotto Arena: Open armen en gebroken hart

dm review Halverwege het concert van Elbow merkt zanger Guy Garvey plots op dat zijn groep dit jaar precies twintig jaar bestaat. Alsof dat zo is afgesproken wordt er prompt een plateau met neutjes whiskey het podium opgedragen voor de hele band. En terwijl er getoast wordt op verleden, heden en toekomst, zingt een al maanden vantevoren uitverkocht Vorst Nationaal (****) een welgemeend happy birthday voor de band die dit jaar ook in België naar de absolute top is doorgestoten.

In eerste instantie zou Elbow in het eerder bescheiden Vorst Club optreden, maar de vraag naar tickets bleek zo groot dat de zaal ook op volledige capaciteit vlotjes uitverkocht geraakte. En ook het extra concert -gisteravond in de Lotto Arena (*****) - raakte helemaal uitverkocht. Opmerkelijk, want het uit Manchester afkomstige vijftal maakt niet meteen muziek die je meteen met grote massa's associeert. Elbow grossiert niet in hapklare songs, meebrulbare refreinen en makkelijk voor te kauwen melodietjes. In plaats daarvan heeft de groep een patent verworven op lange, veelal trage nummers die zich als een hymne ontplooien, én het niet zelden zonder een instant-refrein moeten stellen.

Op papier kan het onmogelijk weken, maar -zoals de groep afgelopen zomer ook al illustreerde met verbluffende concerten op Pinkpop en Rock Werchter- toch is het publiek mee. Dat is in niet onbelangrijke mate de verdienste van Guy Garvey, die er met zijn informele grapjes in slaagde de enorme afmetingen van de zaal tot stamkroegformaat terug te brengen. Lang voor het optreden begon was de show al bezig. Op het podium hingen vijf digitale statieportretten van de groepsleden. Je had de indruk dat het foto's waren, tot je merkte dat er af en toe ééntje aan z'n neus krabte of de slaap uit z'n ogen wreef. Opener 'The Birds' zette meteen de krijtlijnen voor de rest van de set uit: bezwerend en ingetogen, maar toch strak.

Het publiek reageerde hartverwarmend, en meteen was de barrière die bands live doorgaans tussen hun publiek optrekken verpulverd. Garvey heeft tijdens de voorbije festivals geleerd hoe hij een groot publiek moet bespelen, en met de tongue stevig in cheeck ontpopte hij zich tot het soort frontman dat -recht uit de pub- plots in de rol van volksmenner moest kruipen. Garvey ging voor de sympathieke anti-hero approach, en dat ging hem prima af. Met uitzondering van het tot de bisronde opgespaarde 'Station Approach' - een kippenvelmoment trouwens- was de volledige set opgebouwd rond de jongste twee cd's, en het zegt wat over de kwaliteit van die platen dat je de oudere hits - 'Ribcage', 'Fugitive Motel', 'Switching Off' geen  moment miste. In plaats daarvan denderde het machtige 'Grounds For Divorce' als een stoomlokomotief waar tijdens de tempoversnelling nog een schep kolen op het vuur werd gegooid. Het was meteen één van de weinig passages waar er even wat vaart in kwam, want 'The Night Will Always Win', 'The Loneliness Of A Tower Crane Drover' en 'Dear Friends' waren rustige, haast in zichzelf gekeerde songs die eerder fluisterden dan schreeuwen. De vier strijkers kleurden die nummers stemmig in met sierlijke melodien, maar het échte hoogtepunt -krop in de keel, natte ogen, koude rillingen, you name it- was uiteraard het magistrale 'Lippy Kids', zes minuten onversneden melacholie die je recht in het hart trof.

'Weather To Fly' hield hetzelfde hoge niveau aan, en 'Open Arms' -een hymne die met dat bloedstollende refrein ('we've got open arms/ for broken hearts') als een sparadrap over een open wonde werd gespannen. De bisronde was kort maar krachtig Garvey dook even het publiek in, en met 'A Day Like This' -nog zo'n nummer waar de emotie de drang om cool te blijven overstijgt- bereikte de set de eindmeet. Na afloop wilde je Elbow nog het liefst van al opplooien een mee naar huis nemen. Zo'n groep is Elbow. En dat soort concert was het. Een onvergetelijke, hartverwarmende avond die gelukkig getaped werd voor een live cd die bij de nieuwe versie van Build A Rocket Boys! komt te zitten. Release: 16 december. Mijn exemplaar is besteld.


DE SET
1. The birds
2. The bones of You 
3. Mirrorball
4. Neat Little Rows
5. Grounds For Divorce 
6. The Loneliness Of a Tower Crane Driver
7. Some Riot
8. The Night Will Always Win
9. Dear Friends
10. The River
11. Lippy Kids
12. Weather To Fly
13. Open Arms
-
14. Starlings
15. Station Approach
16. One Day Like This