Keith Richards in autobiografie: "Ik kwam niet ongewapend de deur uit"

In de vroege jaren zeventig, op het hoogtepunt van zijn heroïneverslaving, vond Keith Richards het geruststellend om een wapen te dragen wanneer hij de deur uitging. "Vooral in Amerika, daar kon je maar beter gewapend zijn als je smack ging scoren". Dat stelt hij in zijn autobiografie 'Life', die op 26 oktober uitkomt.

"Het eerste wapen dat ik kocht, was een Luger die ik op de kop wist te tikken in de East Village in New York. Daarna schafte ik me ook geweren aan, daar kan je verder mee schieten. Vaak ging ik gewapend op stap, dat had veelal te maken met de heroïnehandel. Mijn favoriete wapen in die tijd was een .38 Smith & Wesson Airweight revolver. Dat was pas een wapen, zonder veiligheidspal".

'Vergeten' roadtrip met John Lennon
In zijn boek heeft de Stonesgitarist het ook over een roadtrip door Groot-Brittannië die hij begin de jaren zeventig met John Lennon maakte. De details daarvan zijn, gezien de tonnen drugs die de twee gebruikten, nogal mistig. "Wat we toen allemaal hebben meegemaakt, konden John noch ik ons herinneren. Welke drugs we toen namen, vraag het me niet, maar het moet uitzonderlijk spul geweest zijn. Er was minstens één jonge vrouw bij, en een chauffeur ook, want geen van ons beiden was in staat te sturen. We speelden wel muziek onderweg, maar daar is geen enkele song uit gekomen, enkel losse geluiden".

Drie jaar heeft 'Keef' aan zijn autobiografie geschreven. Dat het een moeilijk proces was, heeft veel te maken met zijn legendarische verslavingen aan drank, coke en heroïne.

"Het was boeiend om met mensen te praten die erbij waren en het zich nog kunnen herinneren. Ik kon hun versies van de feiten toetsen met wat er in mijn geheugen nog rondwaarde. Dat resulteerde in een soort kaleidoscoop van ervaringen", zegt hij in een interview met het magazine AnotherMan.

Geheugensteuntjes van rockjournalist
Vooral de eerste helft van de seventies is voor Richards één groot blanco blad. Nochtans nam hij in die periode vier albums op met The Rolling Stones, waaronder de mijlpaal 'Exile On Main Street'. Gelukkig was rockjournalist Nick Kent toen wel bij de les, en hielp hij Keiths geheugen op te frissen. Kent: "Het was aandoenlijk en ontluisterend, te zien hoe Keith tranen in de ogen kreeg toen ik verhalen vertelde waarin hij weliswaar de hoofdrol speelde, maar die hem totaal waren ontgaan".

'Ron, hoe speel ik dat eigenlijk?'
En Keith vergat niet alleen de verhalen. Ron Wood verklaarde onlangs dat hij Keith nog altijd moet tonen hoe hij bepaalde riffs moet spelen. "Het gebeurt keer op keer als we een nummer repeteren dat we lang niet hebben gespeeld. 'Het is niet omdat ik het heb geschreven, dat ik weet hoe ik het moet spelen', zegt hij dan". (lb)