Foo Fighters - 'Greatest Hits' (****)

Het leek niet meteen een plausibel scenario dat de drummer van Nirvana ooit meer classics zou schrijven dan Kurt Cobain. Maar na zes succesvolle cd's bewijst deze exemplarisch samengestelde Greatest Hits vlotjes het tegendeel.

Toen Kurt Cobain zichzelf die fatale kogel door het hoofd joeg wees alles erop dat hij daar niet alleen zijn eigen voortbestaan mee onderuit haalde, maar ook dat van bassist Krist Novoselic en drummer Dave Grohl.

Sinds die fatale dag is echter het ondenkbare gebeurd.
 
Nirvana verkoopt nog steeds waanzinnig veel platen - de kaap van de vijftig miljoen is inmiddels genomen - en Grohl voert met Foo Fighters inmiddels een band aan die vorig jaar liefst twee avonden na elkaar Wembley Stadion wist uit te verkopen. Iemand die het voor elkaar krijgt om twee keer na elkaar in een belangrijke, invloedrijke band te zitten heeft meer dan alleen maar geluk. Daar komt, meer nog dan doorzettingsvermogen en ambitie, dat abstracte derde element bij kijken dat gemeenzaam onder de noemer 'talent' wordt gecatalogeerd. Wie daaraan twijfelt moet er gewoon het verloop van Novoselic maar eens op naslaan: na een paar mislukte projecten - Sweet 75, Eyes Adrift - hield hij de muziek finaal voor bekeken. Hij is nu politiek activist en schrijft een wekelijkse column voor de website van Seattle Weekly.
 
Nochtans had ook die eerste Foo Fightersplaat weinig van een groots begin. Begonnen als een verholen soloproject nam hij in een bescheiden MIDI-studiootje zijn eerste demo's op die achteraf op die eerste, titelloze cd zouden komen te staan. De band, levend en wel, zou niet veel later ontstaan, en als je deze compilatie erop naslaat, heeft ze sindsdien een indrukwekkende reeks singles verzameld die zelfs voor de de oppervlakkige liefhebber - het type consument voor wie deze cd bestemd is - stuk voor stuk vertrouwd aandoen. Twaalf van deze zestien nummers werden hits, drie ervan 'The Pretender', 'Learn to Fly' en 'All My Life' wonnen Grammy Awards, en van de drie onuitgegeven tracks is het robuuste 'Wheels' het soort countryrock dat John Mellencamp of Tom Petty ook wel eens in de vingers hebben. Het akoestische 'Everlong' is een ingetogen slotakkoord; een moment van rust na de jachtige gitaarrock waar de Foo Fighters inmiddels een patent op hebben.
 
Kicken
Want laat ons wel wezen: de band grossiert in het soort door testosteron aangedreven energie-uitbarstingen die je er in de wagen toe aanzetten om dat gaspedaal net dat tikje dieper in te duwen dan strikt genomen is toegelaten. Niet netjes natuurlijk (de politie leest mee!) en ook niet meteen revolutionair of baanbrekend. Maar maar wel buitengewoon aanstekelijk en vooral: kicken! Een quasi perfecte compilatie. (RCA/Sony Music) (Bart Steenhaut)