Uitgestelde Soulwaxmas gewaagd en donker in Lotto Arena

Stephen en David Dewaele aan het werk als Soulwax. De groep klonk zelden zo gemeen en gewaagd, maar helaas hoorden we vaak meer groove dan song. Foto Alex Vanhee

Hevige sneeuwval legde zaterdag de tourkaravaan van Soulwaxmas lam en het gezelschap strandde in Dover. Daardoor moest het kerstfeest in de Lotto Arena verdaagd worden. Na die mislukte prelude kreeg de jaarlijkse party van de broers Dewaele dinsdagnacht dan toch vaste vorm in de Lotto Arena. Je werd er onder meer vergast op een unieke kennismaking met een gloednieuwe Soulwax en een lichtjes opgepoetste set van 2 many dj's.

Hoewel Soulwaxmas in Parijs en Brixton hopeloos uitverkocht was en de zalen in Manchester, Belfast en Glasgow evengoed propvol zaten, was de opkomst in eigen land niet bepaald denderend. Veel had natuurlijk te maken met de verplaatsing van zaterdag naar dinsdag, niet de meest evidente uitgaansnacht.

Jammer, want het megalomaan opgevatte kerstfeest had genoeg verrassingen op zak in de aanloop naar een Stille Nacht: zo nodigde superdeejay Erol Alkan (***) Goose uit om "Pulstar" van Vangelis aan te kleden tot een hardrockepos op vier gitaren. Niet onvergetelijk, wél bijzonder geestig. Al was het nog spectaculairder geweest als de Kortrijkse groep iets van zijn nieuwe plaat in avant-première had laten horen. Die fel geanticipeerde langspeler zou immers in de loop van 2010 verschijnen. Ook in zijn eentje kreeg Alkan het publiek op zijn hand, maar toch waren het de gastheren van de avond, Stephen en David Dewaele, die op de grootste spionkop konden rekenen. Onder oorverdovend gejuich kwam Soulwax (***) op, in een babyblauw kostuum dat op eigen houtje een nieuwe definitie gaf aan het woord spuuglelijk. Of zoals de broers hun outfit voordien zelf omschreven: "Het pak van seventiespooiers op lsd, tijdens prom night." Deze souteneurs tegen wil en dank trakteerden wel gul op nieuw materiaal: zo ging de ouverture "We Love X-Mas" over in een track die klonk alsof Kraftwerk aan flarden werd gereten door een mastodont van een ritmetrack. De groep klonk zelden zo gemeen en gewaagd. Helaas hoorden we vaak meer groove dan song. Een ander nummer, dat "Matter of Skills" leek te heten, klonk bijvoorbeeld bezwerend op de dansvloer, maar had niet genoeg vlees aan het bot om ook op plaat te overtuigen. Niet dat de groep zich daar veel zorgen over leek te maken: op dit moment is het niet eens duidelijk of de broers überhaupt nog brood zien in het concept van een cd.

Een absoluut hoogtepunt in de set was de nijdige brok krautrock waarin slijpschijven aan het werk leken. We zouden gezworen hebben dat we Stephen Dewaele daarin plots "ik wil gaan huilen, want ik ben zo moe" hoorden zingen. Soulwax in je moerstaal? Krankzinniger kon de avond alvast niet meer worden. Toch koos 2 many dj's (****) evengoed voor een muzikaal parcours dat naar de dwangbuis lonkte. "Welcome to the Jungle" van Guns N' Roses werd zo zwaar door de mangel gehaald dat alleen een beenharde electrotrack overbleef. "Bonkers" met bongo-interludium kon anders ook tellen als verknipt moment in de set. Wel spijtig dat die vaak op een doordrukje leek van hun acte de présence op Rock Werchter. Maar ach, een flauwe die daarom maalde tijdens hun sublieme mash-up van Abba, Steve Vincent, Pink Floyd en The Flying Lizards met "geld" als leidraad.

Nadat twee kanonnen de hele zaal hadden bedolven onder sneeuwwitte confetti tijdens "Breed" van Nirvana kreeg Aeroplane (***) de ondankbare taak om het Gentse deejayduo af te lossen. Hoewel het Brusselse duo dit jaar grote sier maakte met sensuele en dwingende remixes voor Grace Jones, Robbie Williams en Das Pop, speelden ze in Antwerpen een opmerkelijk venijnige en harde set. Repetitieve beats lieten aanvankelijk zelfs nauwelijks ademruimte voor de flarden funk en gillende gitaarsolo's die je hoorde. De sfeer kantelde gelukkig na een remix van "Shoes" van Tiga, waarna botergeile dance en zelfs een streepje country (in een erg hoog toerental weliswaar) de dienst uitmaakten. Een set die afwisselend aanzet tot pogo, Jamaïcaanse dolkdans en squaredansen? Onze kop eraf als Aeroplane volgend jaar géén brokken maakt in binnen- en buitenland. (Gunter Van Assche)