Albert van Monaco op bezoek bij Wim Delvoye

Hoog bezoek vandaag in het Oost-Vlaamse Gentbrugge en Melle: Albert II van Monaco bezocht er - zonder zijn echtgenote Charlene Wittstock - het atelier, de kantoren en het kasteel van kunstenaar Wim Delvoye, bekend van zijn getatoeëerde varkens en zijn cloaca of kakmachine. Leden van de staatsveiligheid van zowel Monaco als van ons land en tal van veiligheidsagenten van de stad Gent vergezelden de vorst, de kunstenaar en hun gevolg. Ook in restaurant Nieuw Stadion in Gentbrugge, waar Albert, met meer dan een miljard dollar één van de rijkste royals ter wereld, als aperitief een Stella verkoos boven de Dom Pérignon die zaakvoerder Patrick Mayens had voorzien. "De prins had een bijzondere belangstelling voor de cloaca, maar ik heb toch gewacht tot de koffie om hem de werking van mijn kakmachine uit de doeken te doen", vertelt Delvoye ons.

"Drie weken geleden kreeg ik het verzoek van het paleis in Monaco. Prins Albert, die ik al eerder had ontmoet in Monaco, wilde graag mijn atelier komen bezoeken. Hij was op doorreis van Londen naar Monaco en dat leek hem de ideale gelegenheid om eens binnen te wippen".

"Eindelijk alles eens opgeruimd"
"Monseigneur is een kunstkenner, hij heeft ook een curator in dienst die zijn kunstcollectie beheert. Zelf is hij vooral op de hoogte van oude kunst. Hij is bereisd en kent zijn wereld. Een wijze gast, zonder kapsones. We hebben samen mijn atelier bezocht. Zo is het er eindelijk eens van gekomen alles daar wat op te ruimen, ik had dat al veel eerder moeten doen. Hij had vooral belangstelling in mijn grote werken, de monumentale dingen. Mijn kasteel? Ja, dat mag hij ook kopen, ik heb er al genoeg miserie mee gehad (lacht)".

Niet-prestigegericht
"Monseigneur volgt mijn werk. Zo heeft hij mijn graafmachine gezien in Dubai. Daarnet heeft hij ook lang naar mijn varkens gekeken. Hij lijkt vooral interesse te hebben voor werken die de status onderuithalen, werken die net niet prestigegericht zijn".

"Hij vindt me een goed merk, ik vind hem ook een goed merk en dus zijn we eens samen gaan eten. Of ik nerveus was? Toch wel een beetje, maar ik had alle vertrouwen in mijn medewerkers die alles tot in de puntjes hebben voorbereid".

Politie plots vriendelijk
"Het was ook grappig te zien hoe vriendelijk de politie plots tegen me was. Enkele dagen geleden zijn ze in mijn kasteel nog alles komen controleren, tot de ramen toe. 'Jullie denken toch niet dat er hier een sluipschutter zit?', zei ik nog. Die gasten maken me al jaren het leven zuur. Zo moest ik me eigenlijk vandaag voor de eerste kamer verantwoorden voor een geval van smaad aan de politie. Dat heb ik te danken aan een telefoontje dat ik van de politie kreeg toen ik in Tasmanië was. Over een zogenaamd milieuvergrijp in de tuin van mijn kasteel. Stel je voor: ik mag er geen betonnen sokkel zetten voor mijn gothische toren omdat het landbouwgebied is. Soit. Ik zei aan de telefoon dat ik de laarzen al kon horen stappen, dat we weer in de jaren dertig van de vorige eeuw zijn. Konden ze niet mee lachen. Mijn toren ligt nota bene nog altijd plat in mijn tuin, de stakingsbevelen voor de werken hangen nog aan de poort".

Niet met alle landen overhoop
Delvoye raakt nu echt op dreef: "Kijk, zo'n contact met de prins van Monaco kan me nog goed van pas komen. Ik moet er toch voor zorgen dat ik niet met alle landen overhoop lig. Vergeet niet dat de laatste oorlog begonnen is met geweld tegen de eigen burgers. Let op, we zitten weer in een soort jaren '30. Het is dus wijzer dat je niet al je eieren in één mand legt. Hier heb ik me vastgereden. Financieel dan, met dat kasteel in Melle. Vroeger dacht ik dat het verstandiger was in vastgoed te investeren dan een Picasso te kopen, maar dat heb ik moeten herzien. Ik ben geen milieudelinquent, maar door een sculptuur in je tuin te zetten word je hier wel zo behandeld. Dan is het goed dat mensen, verzamelaars of investeerders, mijn werken in veiligheid brengen. In Monaco bijvoorbeeld".

Zomerproject
Een concrete verkoop is niet beklonken, het betrof eerder een verkennend bezoek. "De prins denkt in de eerste plaats aan zijn stad, zijn land. Hij had het over een zomerproject rond kunst, om toeristen te lokken. Hij is meer begaan met zijn land dan met zijn persoonlijk artistiek genot. Of ik bereid zou zijn in opdracht van monseigneur een werk te maken? Ik heb daar niets op tegen. Kijk, in de 20ste eeuw kwam de kunstenaar los van alles, en wat was het resultaat? Labokunst, experiment om het experiment. Voor het modernisme werkten kunstenaars in opdracht van de kerk, van de adel. Ik denk dat we terug naar zo'n tijd gaan. Dat modernisme van de twintigste eeuw was duidelijk de oplossing niet, dat heeft niet veel grote architectuur teweeggebracht".

Beveiliging
Het hele bezoek van prins Albert was tot in het kleinste detail voorbereid, alles staat in het teken van de veiligheid van het staatshoofd. Vier leden van de Monegaskische staatsveiligheid vergezellen de prins, ons land zettwee evenknieën in en de stad Gent schakelt een tiental 'zwaantjes' en minstens evenveel veiligheidsagenten in burger in.

"Er is hoog bezoek, indien u het waagt een foto te nemen zullen we ons genoodzaakt zien u te ontzetten", wordt me aan de deur van het restaurant ingepeperd door twee kleerkasten met Gentse tongval. Het rooksalon is voor de gelegenheid gesloten, dat moet dienst kunnen doen als eventuele vluchtroute. Buiten op de parking roken mag nog net, maar niet wanneer de prins passeert. Delvoye had er graag zijn ma en pa bij gehad ("die zouden dat zalig gevonden hebben"), maar zag daar toch van af.

'Speel met een ander zijn voeten'
Restauranthouder Patrick Mayens van 'Nieuw Stadion': "Vorige week donderdag zat ik met mijn vrouw te ontbijten toen ik telefoon kreeg van de Gentse politie. Dat de prins van Monaco hier op bezoek zou komen met Wim Delvoye, een goeie klant in mijn restaurant. 'Speel met een ander zijn voeten', zei ik en ik gaf de telefoon aan mijn vrouw door. Was het toch wel waar, zeker!"

"Ze zijn hier alles komen controleren, tot de lijst van het personeel dat vandaag zou werken toe. Omdat ik mijn andere klanten niet in de kou wilde laten staan, heb ik extra personeel ingezet voor het koninklijk gezelschap. Drie garçons van Belgocatering die het gewend zijn dergelijke hooggeplaatsten te bedienen en een kok die nog in Comme Chez Soi heeft gewerkt. Wat er op het menu stond? De medewerkers van Wim hadden gevraagd om tomatensoep met balletjes en friet met biefstuk. Maar dat kon ik toch niet op een koninklijke manier serveren. Dus heb ik als voorgerecht rundscarpaccio geserveerd en huisgerookte zalm met kaviaar. Gevolgd door chateaubriand met kroketjes en verse frietjes, waar de prins nadrukkelijk om had verzocht. Als dessert een dame blanche met koffie en een jenever van Filliers. Al sinds 1985 heb ik hier in de schaduw van het stadion van AA Gent mijn restaurant uitgebouwd en ik heb al veel bekenden over de vloer gehad, maar dit was toch een bekroning van al die jaren werken". (luc beernaert)

• 
  Prins Albert met restaurantuitbater Patrick Mayens en diens vrouw Trees.