Met Jaklien gaan ook de seventies een beetje dood

Haar naam is ongekend, haar tekeningen beroerden een hele generatie. Met het overlijden van Jacqueline Moerman, kortweg Jaklien, verliest een idyllisch universum een van zijn scheppers. 'Maar onze positieve verhalen blijven overeind', zegt Mariette Vanhalewijn, co-auteur van prentboeken als Een koffer vol dromen en Een mannetje dat niet kon slapen.

"Wij melden u met droefheid het overlijden van Mevrouw Jacqueline Moerman. Jaklien." Opmerkelijk overlijdensbericht gisteren in deze krant, 'als enige kennisgeving' van het heengaan van Jaklien. Tachtig jaar oud was ze. Grafisch kunstenares ook. Kunstschilder. Illustrator vooral.

Geboren in het Oost-Vlaamse Ouwegem, medio interbellum, maar razend populair in de jaren zeventig, want onlosmakelijk verbonden met de boeken van jeugdauteur Mariette Vanhalewijn. Beeld je een Vlaamse kinderkamer eind jaren zeventig in en bemerk hun verhalenbundels op het boekenschap. Een koffertje vol met dromen naast Een schaap met witte voetjes. Gaatjes in de hemel boven Floris en Floriaan boven Een mannetje dat niet kon slapen. Vanhalewijn en Moerman: scheppers van een ongerepte fantasiewereld.

"We hebben elkaar leren kennen via Lannoo", herinnert Mariette Vanhalewijn (71) zich. "Zij stelden mij een jonge tekenares voor om prenten te maken bij mijn verhalen. Meestal werkten wij per telefoon, ik stuurde haar mijn teksten op en zij maakte daar platen bij. Maar het weinige contact dat we hadden, was altijd zeer goed. Jacqueline werkte verrassend hard en snel, en met geweldig veel enthousiasme. Ze heeft hele generaties tekenleerkrachten beïnvloed en was zelf ook altijd zeer gelukkig met de verhalen."

Die verhalen waren onbeschaamd optimistisch. Doorspekt met kinderen. Grote lieflijke ogen, puntig kinnetje en steile haarsnit. Simon en Saartje, de wijze poes van Janneke en prinses Petronella met haar 365 jurken: bewoners van een idyllisch universum, badend in zachte pasteltinten. Voorleesverhaaltjes voor het slapengaan. Vaak bewerkt tot poppenspelen of toneelstukjes. Vertaald ook, in tien talen.

Warme tekenstijl
Vorig jaar nog werden de mooiste verhalen opnieuw gebundeld, onder de titel Een koffertje vol dromen. "Jacqueline was zeer bescheiden", zegt Vanhalewijn. "Daardoor is ze nooit echt bekend geworden. Maar ik krijg nog altijd erg veel respons op haar tekeningen. Uit de vele brieven die ik ontvang, blijkt dat er heel veel nostalgie is naar onze boekjes, en dat de positieve verhalen mede dankzij haar warme tekenstijl overeind blijven. Zelfs uit China en Zuid-Korea is er nu belangstelling. Ik had nooit gedacht dat het ooit nog opnieuw zo'n succes zou worden."

Die revival blijkt ook uit het ruime aanbod op zoekertjessites als Kapaza of eBay. Veel kinderboeken te verkrijgen, met bemerkingen als "met prachtige tekeningen in kleur van Jaklien Moerman" of "Op de logeerkamer bij mijn grootouders hangen twee lieve schilderijtjes van haar, en ik ben daar altijd stiekem verliefd op geweest".

De tekeningen van Jaklien verschenen niet alleen in boekvorm. Ook kalenders of wenskaarten voor geboorte en communie maakte ze. Een hele generatie, kortom, groeide op met haar beelden. De koffer is dicht, de dromen blijven leven.


De heruitgave van Een koffertje vol met dromen is verschenen bij Manteau Jeugd. 162 p.