Tibet en de Spelen

Omdat de situatie in Tibet grimmig blijft, is de oproep van de dalai lama - een veroordeling van alle geweld (van de Chinese troepen voorop), een eis voor een internationaal onderzoek - de redelijkheid zelf. De dalai lama zei ook dat hij desondanks nog niet vraagt om een boycot van de Olympische Spelen in Peking.

Zo snel hij kon verklaarde Jacques Rogge, de Belgische voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité (IOC), dat de Spelen in Peking niets te maken hebben met het bloedbad in Tibet. Wel, dat is precies het tegenovergestelde van wat de dalai lama bedoelde. Diens uitspraak dat er vooralsnog geen reden is om de Spelen te boycotten, linkt juist wél het sportieve evenement aan het politionele optreden van de Chinese overheid. Ook als een bloedbad plaatsvindt in Lhasa, weliswaar 4.000 kilometer van Peking maar onder gezag van hetzelfde regime.

In 1972, na het bloedbad van Zwarte September, sprak toenmalig IOC-voorzitter Avery Brundage de vreselijke woorden 'The Games must go on'. Vandaag herhaalt Rogge die boodschap. 'The Games must go on', hoe dan ook, los van wat er nog in China gebeurt. Hoe dichter de Spelen naderen, hoe minder uitwegen het IOC heeft, hoe krampachtiger Rogge de andere kant zal opkijken.

Van de antisemiet Brundage, die als atleet in Berlijn 1936 al meer sympathie had voor Hitler dan voor zijn eigen zwarte landgenoot Jesse Owens, viel zo'n politiek cynisme nog te verwachten. Maar toch niet van Jacques Rogge? Zeker, tot dusver profileert Rogge zich als onafhankelijk en zelfs kritisch ten opzichte van China. Zo uitte hij meermaals zijn bezorgdheid over de luchtvervuiling in Peking.

Dat heet een 'ecologische' reflex, al is dat vooral een eis om de beste omstandigheden te creëren voor zijn atleten, hun prestaties, en dus voor zijn eigen omzet. En dus is Jacques Rogge inmiddels een gegijzelde van de Chinese overheid. Zelfs al vallen er volgende maand tweehonderd doden in Tibet, dan nog is er geen alternatief voor de Spelen 2008 dan Peking. Behalve ze stop te zetten. Met alle schadeclaims van atleten, toeschouwers en tv-stations tot gevolg.

Dus kan Jacques Rogge de volgende maanden alleen verdergaan met het goedpraten van de Chinese overheid. Tot uitspraken toe dat Tibet niets te maken heeft met Peking. De modale Chinees die in eigen land deze enormiteit uitspreekt, riskeert een paar jaar cel.

Walter Pauli
Adjunct- hoofdredacteur