Jolien D'Hoore pakt Belgische titel: "Uitstekend gereden als ploeg"

dm UPDATE Jolien D'Hoore mag in navolging van Evelyn Arys een jaar lang met de Belgische kampioenstrui rondrijden. De 22-jarige voormalige wereldkampioene bij de junioren veroverde in Geel de nationale titel door in een sprint met vier Ludivine Henrion, Jessie Daams en Maaike Polspoel te verslaan. Zo rondde de Oost-Vlaamse uit Schelderode knap ploegwerk van Topsport Vlaanderen-Ridley af.

In een geanimeerde wedstrijd vatte een in drie keer ontstane kopgroep van 23 rensters de finale aan. In die groep zaten alle vooraf getipte favorieten. Op goed dertig kilometer van de finish ontsnapten Daams en Polspoel. Zij kregen even later het gezelschap van D'Hoore en Henrion, in het verleden al goed voor twee nationale titels. Vooral onder impuls van de heel sterke Polspoel reden ze een halve minuut voorsprong bij mekaar.

Bij de achtervolgers moest de uittredende kampioene Arys samen met haar ploeggenotes Anne Arnouts en Annelies Van Doorslaer het werk opknappen. Enkel Ellen Van Loy bood enige steun, favoriete Liesbet De Vocht hield zich als enige renster van Rabobank afzijdig. Even zakte de voorsprong naar dertien seconden, maar toen de beresterke Polspoel vervolgens wat meer hulp kreeg van haar gezellen groeide die weer snel naar meer dan een halve minuut.

De vier hadden dan ook gewonnen spel. Polspoel hield het tempo hoog genoeg om late uitvallen te vermijden en in de sprint maakte D'Hoore het af. Ze zette die van ver in, Henrion zat perfect in het wiel maar raakte er op geen enkel moment uit.

Topsport Vlaanderen-Ridley had de situatie in het BK onder controle, Jolien D'Hoore werkte af. "We hebben als ploeg inderdaad een uitstekende wedstrijd gereden", bevestigde de nieuwe kampioene.

"Latoya Brulee was meteen mee in de eerste ontsnapping, daarna moesten ik en Maaike Polspoel attent koersen en meegaan in de reacties. In de finale pasten we dezelfde tactiek toe om voorop te geraken. Het was onze enige kans om de titel te veroveren. Eens voorop zei Maaike meteen dat zij wel alle werk zou opknappen en dat ik me moest sparen voor de sprint. Toen de achtervolgers naderden tot op dertien seconden werd ik wel wat zenuwachtig en wilde ik mee kopwerk doen, maar Maaike riep me tot de orde. De sprint zette ik zoals wel vaker te vroeg in en ik vreesde dan ook dat Ludivine me nog zou passeren, maar gelukkig hield ik stand."

"Ik schat deze titel hoog in", ging D'Hoore verder. "Het is mijn eerste op de weg bij de elite, vandaar. Vooraf was ik ook wat gepikeerd, want de namen Arys en De Vocht vielen zowat overal toen naar favorieten werd gepolst. Ik kreeg nauwelijks een vermelding, maar ik wist dat de conditie goed was. We moesten de wedstrijd dan wel hard maken, maar met de regen en gezien het vele draaien en keren was dat zeker mogelijk."