Van der Poel: "Gaf in begin geen cent voor mijn kansen"

"Eind goed, al goed", juichte Mathieu van der Poel na zijn geslaagde WK-raid bij de junioren. "Maar wat was het begin van mijn koers toch slecht. Na een ronde dacht ik bij mezelf dat ik voor een onmogelijke opdracht stond. Allemaal reden ze me voorbij en zag ik vier Belgen voor mij. Heel sterk hoe die mannen presteerden. Vooral Wout Van Aert en Daan Soete gingen hard tekeer en reden foutloos door het zand. Maar mijn vader maande me aan om kalm te blijven toen ik zowaar naar de vijfde plaats weggezakt was."
 
Man van het seizoen
"Maar plots vond ik toch mijn goede benen die nodig waren. Toen ik iets voorbij half wedstrijd in een ruk naar Van Aert kon rijden, gaf me dat opnieuw moed. Daarna heb ik de koers in handen kunnen nemen. Maar het bleef moeilijk tot het einde want Van Aert legde zich niet zomaar bij de situatie neer. Ik kon me in de slotronde geen foutje veroorloven want dat had nog slecht kunnen aflopen. Volkomen terecht denk ik, want ik ben toch wel de man van het seizoen geweest ook al ben ik slechts voor het eerste jaar junior."
 
Trotse vader
Met zijn wereldtitel bij de junioren trad de Nederlander Mathieu van der Poel in de voetsporen van zijn vader Adrie, die in 1996 het goud bij de mannen veroverde. Het viel van der Poel senior niet mee aan de kant te moeten toekijken. "Het was toch wel erg spannend", bekende de oud-renner. "Hij kon na zo'n sterk seizoen ook eigenlijk alleen maar verliezen. Het WK is toch ook een aparte wedstrijd. Hij had in het begin toch wat last van nervositeit, maar ik ben heel trots dat hij het toch voor elkaar heeft gekregen."
 
Voor Mathieu van der Poel junior was het ook bijzonder om net als zijn vader de regenboogtrui om de schouders te krijgen. "Al heeft hij er heel wat langer op moeten wachten dan ik", verwees Mathieu naar de vele tweede plaatsen van zijn vader. "Ik hoop dat er bij mij nog wel een paar zullen volgen." (anp/belga/ddh)