Deze mails moeten bewijzen dat Vino zege in Luik kocht

Een overschrijving van 100.000 euro, e-mailverkeer dat niets aan de verbeelding overlaat, de beelden op zich: het Zwitsers tijdschrift 'L'Illustré' weet wel heel zeker dat Alexandre Vinokourov zijn zege in Luik-Bastenaken-Luik gekocht heeft van Alexandr Kolobnev. Het nieuws raakte gisteren al bekend, maar nu zijn nog meer details in de openbaarheid geraakt.

Dat in de wielerwereld niet alleen met doping bedrog gepleegd wordt, is al lang geen geheim meer. In 2001 brak ex-Festina-sportdirecteur Bruno Roussel de omerta met zijn boek 'Tour de vices'. Daarin verklapte hij hoe Richard Virenque op dertien kilometer van de top in Courchevel al zijn overwinning op zak had. In ruil kreeg Jan Ullrich 25.000 Zwitserse frank. Een jaar eerder had Laurent Dufaux op weg naar Pamplona al hetzelfde kunstje geflikt met toenmalig geletruidrager Bjarne Riis. Bewijzen kwamen er echter nooit, want de betrokkenen bleven koppig ontkennen.

In dit geval kan de UCI misschien echter wel stappen ondernemen. Eerst en vooral zijn er de vreemde koersomstandigheden: beide heren bleven tot vijfhonderd meter van de streep druk in gesprek met elkaar. Dan volgt er plots een demarrage van Vinokourov, waar Kolobnev totaal niet op reageert. Met gebogen hoofd finisht de Rus nog zes seconden na de winnaar.

"Jouw situatie is niet makkelijk"
De volgende dag toont Kolobnev zich echter een pak actiever: om 23.42 uur stuurt hij een mail in het Russisch naar Vinokourov met zijn bankgegevens. 'L'Illustré' kon er de hand op leggen en schroomt niet om de hele inhoud te publiceren. "Je weet dat dit voor mij een ongelooflijke kans was", zou de Rus gezegd hebben. "Ik heb je niet laten winnen omwille van ons akkoordje, maar omdat ik je een warm hart toedraag. Jouw situatie is ook niet makkelijk."

Voor de duidelijkheid: Vino had er net een bijzonder harde periode opzitten, met allerhande dopingzaken en een uitsluiting in de Tour de France tot gevolg. Zijn positie binnen Astana kwam steeds meer in het gedrang, en dan helpt een prestigieuze zege wel om orde op zaken te zetten.

"Zelfs mijn vrouw was niet boos"
"Zelfs mijn vrouw was niet te boos dat ik maar tweede was, net omdat jij het was. Als het iemand anders was geweest, zou ik gesprint hebben voor de zege, de roem en de bonussen (die staan in mijn contract voor deze klassiekers). Ik heb me nog nooit zo sterk gevoeld als die dag. Nu kan ik niet anders dan geduldig wachten en hopen dat je je belofte nakomt. Mijn enige troost: jij hebt gewonnen en niet een of andere vreemde eend. Hier is de kopie met mijn bankgegevens en delete deze mail achteraf, anders dreig ik in de miserie te komen." Waarna er nog een klein afscheidswoordje volgde. "Laat me iets weten als de deal goed verlopen is. Succes nog voor de Giro!"

Enkele dagen later volgde het antwoord van Vino: "Dag Kolobok (Russische bijnaam van Kolobnev; nvdr). Het spijt me dat mijn antwoord zo lang op zich liet wachten, maar ik had het druk met de kinderen, de Giro, enz... Je hebt alles volgens het boekje gedaan, maak je geen zorgen. Nogmaals bedankt. Jij zal wel het Russisch kampioenschap winnen. Ik zal alles in orde brengen, ik vraag alleen nog een beetje geduld. Slaapwel. Vino."

"100.000 euro is mijn privéleven"
Kolobnev weigert te reageren, Vinokourov antwoordde intussen wel op de beschuldigingen. "Nee, er is niets onregelmatigs gebeurd in Luik-Bastenaken-Luik", laat de Kazak via de telefoon vanuit Spanje weten. "In mijn carrière heb ik nooit zoiets gedaan, ik heb altijd gevochten voor mijn overwinningen. Het klopt dat ik in de slotfase veel gepraat heb met Kolobnev, maar dat is toch normaal in een ontsnapping? Wat die 100.000 euro betreft: dat is mijn privéleven, ik praat hier niet met de politie. Dit is weer een poging om me zwart te maken. Ik heb gewonnen omdat ik de snelste was. Ik leen soms eens geld uit, maar ik heb het met Kolobnev niet op een akkoordje gegooid." Toen de redactie van 'L'Illustré' met de mails op de proppen kwam, werd het gesprek afgebroken. Enkele minuten later volgde er nog wel een mail met excuses voor het bruuske einde. "Sorry, ik was verrast dat jullie zulke vragen stelden."

"Er bestaan regels voor dit soort zaken", laat UCI-voorzitter Pat McQuaid verstaan. "Als er bewijzen zijn, kunnen er sancties volgen." Toen 'L'Illustré' voorstelde om alle bezwarende documenten in te kijken, krabbelde hij toch een beetje terug. "Geef dat maar aan onze juridische dienst. Het is niet mijn taak om dat te onderzoeken." (svm)