dmwielrennen

"De mooiste renner sinds Eddy Merckx"

De kranten berichten uitgebreid over het overlijden van wielrenner Frank Vandenbroucke:

Het Laatste Nieuws:
"Vandenbroucke was al een tijdje op de dool en al lang geen wielrenner meer, zelfs niet in het truitje van Cinelli dat hij zelf afgooide omdat de vernedering te groot was geworden. Wie zijn verhaal hoorde, was op het eind al blij dat hij gewoon nog leefde. Dat hij geen coureur meer was, passons. En toch. Als hij niet kon koersen, dan was er geen leven voor hem. Nu is god dood."
 
Het Nieuwsblad:
"De laatste twee jaar herstelde hij zich. Bleek hij uiteindelijk te landen in plaats van te vallen. Er waren wel nog wat problemen, maar VDB vond steeds beter zijn evenwicht. Hij was weer aan trainen toe - bij de vermaarde Aldo Sassi dan nog wel - en hij was nog altijd graag gezien in het peloton. Dat bleek onlangs nog op het WK in Mendrisio. De levensvreugde droop er daar van af. Daarom is het vreemd dat zijn leven nu zo eindigt. In Senegal, door een longembolie. Het leek voorbestemd. Ofwel zou hij definitief kraken onder de roem, ofwel zou hij herrijzen en oud worden als een herboren ster. Maar nu? En zo? Neen, dat maakt zijn verhaal onvoltooid."
 
De Morgen:
"Een kampioen in het diepst van zijn gedachten en zijn publiek, een beul voor zijn naasten, zijn vrouw en kind vooral. Soms vond hij zijn honden belangrijker. Soms ging het slecht, soms beter. Zelden boekte hij succes, maar recent weer wel. De man die al jong een outcast leek te zijn, was plots weer fashionable, op het recentste WK te Mendrisio zelfs een deskundige. En ineens is hij dood. De zoveelste te jonge dode uit het peloton - ook dit overlijden zal wel voor altijd een mysterie blijven. Overleden in Senegal, net zoals vijftig jaar voor hem de legendarische campionissimo Fausto Coppi bezweek in het nabije Opper-Volta, nu Burkina Faso. Ook Coppi was meer dan een wielrenner, maar een vedette, een ster die in zijn tijd al spiegel was van een samenleving met een schuivende moraal. Coppi had een palmares dat de tijden trotseerde, Vandenbroucke een erelijst die kleiner is dan zijn naam. Dat is het drama van een Kleine Prins, helaas in alle opzichten."
 
GVA/HBVL:
"Na een denderend eerste carrièreluik verzonk het vervolg in een poel van schandalen. Maar Frank Vandenbroucke was intrinsiek een van de grootste wielertalenten die ons land ooit kende. Een carrière als een jojo, een loopbaan die hoogte- met dieptepunten afwisselde. Maar zelfs als de rollercoaster weer eens peilsnel naar beneden dook. Pas het jongste jaar vond hij terug rust en vrede met zichzelf. Daar lang van genieten was hem niet gegund. Alsof het zo was voorbestemd, moest hij sterven zoals hij had geleefd. De renner die zijn talent kort liet knippen. De man die als jongen al een drieletterwoord werd dat wereldwijd geen verdere uitleg behoefde: VDB. Net geen 35 en al gesneuveld op het veld van eer. De vraag is alleen voor wie."

Le Soir:
"Een uitzonderlijk kampioen, zonder twijfel de mooiste renner op een fiets sinds Eddy Merckx. Hij blijft in de ogen van heel België en daarbuiten een uitzonderlijk renner, een ondefinieerbare ster, zoals John McEnroe, Roger Claessen of Marco Pantani."
 
La Dernière Heure:
"Zijn zege in de 'Doyenne' was zijn zwanenzang. Daarna volgden meer dan tien jaar wantoestanden en persoonlijke en sportieve faillieten. Een traag verval, te wijten onder meer aan doping, dranks en drugs, waarvan we wilden geloven dat hij eruit was".
Vers l'Avenir, "Frank VDB is overleden zoals de laatste tien jaar van zijn vreemd parcours: op een raadselachtige wijze. VDB, we hebben er allemaal mee gelachten, maar we hebben hem ook allemaal bewonderd."
 
Groep Sud Presse:
"Depressief, ten prooi aan familiale zorgen, klampte de Ploegsteertenaar zich al meerdere jaren vast aan zijn enige echte passie: de fiets. Zijn laatste ontsnapping is de lelijkste, oneindig triest."