profiel

Theresa May, het Britse antwoord op Angela Merkel

Profiel

De Britse premier Theresa May kondigde dinsdag aan nieuwe verkiezingen te willen organiseren om haar mandaat te verstevigen. Lees onderstaand profiel van de Volkskrant-correspondent Patrick van IJzendoorn terug:

Op een congres van de Conservatieve Partij in 2002 liet Theresa May een term vallen die zou beklijven: The Nasty Party. Volgens deze rijzende ster waren de Conservatieven te negatief en reactionair geworden, over etnische minderheden, over homoseksuelen en zelfs over de Europese Unie. De zelfkritiek werkte. Een jaar later stapte partijleider Iain Duncan Smith op. De Middeleeuwen werden nog even voortgezet door Michael Howard, maar in 2005 vond er een Verlichting plaats onder de aristocratische regent David Cameron. Nu wil de domineesdochter Theresa Mary May het door haar begonnen vernieuwingsproject zelf voltooien.

Share

Als je iets gezegd wilt hebben, zoek een man, als je iets gedaan wilt hebben, zoek een vrouw

'Goody two shoes'. Dat was de bijnaam van de jonge Theresa, een nette, praktische, hardwerkende leerlinge. Deze karaktereigenschappen zijn haar altijd bijgebleven: op Oxford, bij de Bank of England, in de Zuid-Londense gemeentepolitiek, als afgevaardigde voor Maidenhead en de afgelopen zes jaar als minister van Binnenlandse Zaken. Ze valt vooral op door haar kleurrijke verzameling schoenen. Maar ook die dienen een doel: ze is niet goed in small talk en een opmerking over de schoenen kunnen het ijs breken. Ze is het schoolvoorbeeld van een Thatcheriaans adagium: "Als je iets gezegd wilt hebben, zoek een man, als je iets gedaan wilt hebben, zoek een vrouw."

'Bossy'

Share

Ze is een tijgervrouw, die zich richt op de inhoud en het zware werk niet schuwt

Ze heeft nooit deel uitgemaakt van de 'Cameroons', voor wie imago zeker zo belangrijk is als de inhoud. May is niet het type dat op de Noordpool een husky knuffelt om aandacht te vragen voor klimaatverandering. Ze is een tijgervrouw, die zich richt op de inhoud en het zware werk niet schuwt. Om die reden zette Cameron haar op het zwaarste departement: Binnenlandse Zaken. Daar ontpopte ze zich tot de beste vakminister. Vanwege haar directe houding is ze 'bossy' genoemd, wat ergernis wekte bij journaliste Anne McElvoy: "Wanneer vrouwen in de politiek direct zijn, heet dat bazig; bij mannen een teken van zelfvertrouwen."

Haar beleid is een combinatie van vrijzinnig en hard. Een van haar eerste daden was verhinderen dat de aan het Asperger-syndroom lijdende Gary Mackinnon, die computers van het Pentagon had gehackt, zou worden uitgeleverd aan de Verenigde Staten, zoals haar Labour-voorganger had gewild. Ze beval de Londense politie op te houden met het lukraak fouilleren van zwarte jongeren en weerhield Boris Johnson ervan de hoofdstedelijke gendarme uit te rusten met waterkanonnen. Tegelijkertijd brak May met succes de macht van de politievakbond en stuurde ze zonder pardon het hoofd van de douane de laan uit wegens wanbeleid.

Het Britse antwoord op Merkel

Share

Bij het Brexit-debat koos ze voor het Blijf-kamp, hetgeen nu een handicap is

Ze laat zich niet graag de les lezen. Toen onderwijsminister Michael Gove opmerkte dat Binnenlandse Zaken te lankmoedig optreedt tegen moslimterrorisme, zei ze dat haar collega maar eens beter moest letten op extremisme op islamitische scholen. Een partijcongres in 2011 werd opgeleukt door een ruzie met Kenneth Clarke. De bewering van May dat een illegale immigrant niet kon worden uitgezet omdat hij een kat had, werd door de justitieminister afgedaan als nonsens. Het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), waar de 'cat fight' in wezen over ging, wekt al jaren ergernis op bij May omdat het deportaties van radicalen als Abu Qatada en Abu Hamza lang heeft verhinderd.

Liever dan de EU verlaten zou ze daarom het EVRM de rug toekeren. Bij het Brexit-debat koos ze voor het Blijf-kamp, hetgeen nu een handicap is, net als haar bewezen onvermogen om immigratie in te dammen. Wel ligt May, die zichzelf niet ziet als een feminist maar wel lid is van de Conservatieve pressiegroep Women2Win, goed bij de partijgetrouwen. Dat bleek drie jaar geleden al bij een Victory 2015-bijeenkomst. Na een krachtige toespraak aldaar werd ze het Britse antwoord op Merkel genoemd, met de stijlgevoelige garderobe van Thatcher. Volgens de pers, aangestoken door Maynia, stond hier de ideale opvolger van Cameron.

nieuws

zine